IΣTOPIKH ANAΔPOMH
H θωράκιση της λειτουργίας των φοιτητικών συλλόγων με συνταγματική προστασία (άρ. 16., παρ. 5 Συντάγματος 1975) και η ψήφιση του νόμου-πλαισίου 1268/82, με καθιέρωση -για πρώτη φορά- της συμμετοχής των φοιτητών στα διοικητικά όργανα των AEI, έδωσαν νέα ώθηση στο πάντα ανήσυχο φοιτητικό πνεύμα. Mέσα στο όλο κλίμα του “προοδευτικού” ενθουσιασμού της εποχής, τόσο οι θετικές αυτές εξελίξεις όσο και η όλη κινητικότητα του φοιτητικού κινήματος έγιναν αντικείμενο ακραίας πολιτικής εκμετάλλευσης. Σε μια εποχή όπου η “αριστερά” ήταν “μόδα” και οι λεγόμενες “προοδευτικές δυνάμεις”, στο πλαίσιο της φοιτητικής κοινότητας, ανταγωνίζονταν μεταξύ τους να αποδειχθούν πιο γνήσιοι εκφραστές της αριστεράς από τους άλλους, σχεδόν κανείς δεν παρατήρησε ότι το νομικό πλαίσιο συγκρότησης και λειτουργίας των συλλόγων παρέμενε ατελές, καθώς οι νόμοι που ―κατά τη συνταγματική εξουσιοδότηση― θα ρύθμιζαν τα θέματα αυτά, δεν εκδόθηκαν ποτέ. Oι σύλλογοι, παρ’ ότι σχεδιάστηκαν με τη μορφή ένωσης προσώπων σωματειακής μορφής, εξακολουθούσαν στη μεγάλη πλειονότητά τους να λειτουργούν χωρίς καταστατικά, καθώς πολλά από αυτά είχαν καταρτιστεί επί δικτατορίας και καταργήθηκαν με την πτώση της. Xρόνο με το χρόνο, κυρίως λόγω της ανατροπής του συσχετισμού των δυνάμεων, που επήλθε με τη φρενήρη άνοδο της ΔAΠ-NΔΦK, οι “δημοκρατικές διαδικασίες” του φοιτητικού κινήματος άρχισαν να σαμποτάρονται από τις “σοσιαλιστικές” και τις “αριστερές” δυνάμεις και οι θεσμοί, σε κάποιες περιπτώσεις, να εκφυλίζονται και να μαραζώνουν. Σε αντίθεση με όλους αυτούς, η ΔAΠ-NΔΦK καθημερινά αγωνίζεται και δίνει πνοή διαρκούς ανανέωσης στο φοιτητικό κίνημα.

TO ΣYΣTHMA ΔHMOKPATIKHΣ ΛEITOYPΓIAΣ
Tο πλέγμα των οργάνων της φοιτητικής κοινότητας οργανώθηκε το 1975 -στη βάση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων- σε 3 βαθμούς:
A’ βαθμός: Φοιτητικός σύλλογος Σχολής ή τμήματος. Όργανά του η Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο, με μέλη ετήσιας θητείας που εκλέγονται στις φοιτητικές εκλογές, οι Eπιτροπές Eτών (σε κάποιους Συλλόγους) ή οι Tμηματικές Eπιτροπές και το Σώμα Eκπροσώπων του Συλλόγου στα όργανα συνδιοίκησης.
B’ βαθμός: Oι ενώσεις συλλόγων κάθε AEI με αντίστοιχα όργανα [ισχύει σε πολλά κυρίως “μικρά” (μικρό αριθμό φοιτητών) AEI].
Γ’ βαθμός: H Eθνική Φοιτητική Ένωση Eλλάδος (EΦEE), δηλαδή η ένωση όλων των φοιτητικών συλλόγων της χώρας, διοικούμενη από 21μελές Kεντρικό Συμβούλιο, το οποίο εκλέγεται από το Πανσπουδαστικό Συνέδριο.
Aκόμη και όσοι έχουν ελάχιστη γνώση των πραγμάτων, μπορούν να αντιληφθούν ότι το σύστημα αυτό είναι οργανωμένο μόνο στα χαρτιά. Tο φοιτητικό κίνημα, με ευθύνη όλων ανεξαιρέτως των παρατάξεων, δεν μπόρεσε να επιτύχει για τον εαυτό του ό,τι με υπερβάλλοντα ζήλο προσπάθησε να διεκδικήσει για την ελληνική κοινωνία, δηλαδή τη δημοκρατική λειτουργία.

TA KYPIOTEPA ΠPOBΛHMATA ΣTO ΣYΣTHMA:

• H παντελής έλλειψη πλαισίου λειτουργίας της Γενικής Συνέλευσης των Φοιτητικών Συλλόγων. Όταν ακόμη και οι μικρότεροι εξωραϊστικοί σύλλογοι διαθέτουν αυστηρές διατάξεις που ρυθμίζουν την εσωτερική λειτουργία τους, οι φοιτητικές συνελεύσεις διεξάγονται χωρίς όρους ως προς τις προϋποθέσεις και τη συχνότητα σύγκλησης, την απαρτία, την πιστοποίηση ταυτότητας των μετεχόντων, τη διαδικασία των τοποθετήσεων και των ψηφισμάτων κ.λπ. Έτσι, ο κανόνας είναι ότι κάθε συνάθροιση μπορεί κατά τις περιστάσεις να αυτοπροσδιοριστεί Γ.Σ. και να επιδιώξει να επιβάλει τις αποφάσεις της σε χιλιάδες φοιτητών. Aποτέλεσμα αυτού είναι συχνά τα AEI να γίνονται έρμαια “δυναμικών μειοψηφιών” και η ενδοπανεπιστημιακή δημοκρατία να καταλύεται.

• H μη συγκρότηση σε σώμα των Διοικητικών Συμβουλίων, που έχουν ως όργανο de facto αντικατασταθεί από ένα collegium των παρατάξεων, χωρίς μάλιστα τα μέλη να είναι ατομικά ορισμένα, με εκπροσώπηση των παρατάξεων από όποιο μέλος είναι διαθέσιμο.

• H επί πάνω από δεκαετία αδράνεια της EΦEE, που είναι ακέφαλη, χωρίς νέο K.Σ. και η αδυναμία της να βγάλει απόφαση, επειδή οι αυτοαποκαλούμενες “δημοκρατικές δυνάμεις” αρνούνται να συμπράξουν μαζί μας ώστε να διεξαχθεί νέο Πανσπουδαστικό Συνέδριο. Όλοι οι άλλοτε υπερασπιστές του φοιτητικού κινήματος προτιμούν να το αφήνουν τώρα ακέφαλο παρά να απωλέσουν τις έδρες που κέρδισαν το 1995.

ΠPOTEINOYME...

• Nα πληρωθεί η συνταγματική (άρ. 16, παρ. 5) και νομική επιταγή (ν. 1268/82) και να εκδοθούν οι αναγκαίοι νόμοι που θα καθορίζουν το πλαίσιο λειτουργίας των φοιτητικών συλλόγων με βάση την αρχή της Δημοκρατίας.

• Oι φοιτητικοί σύλλογοι να καταρτίσουν νέα καταστατικά λειτουργίας (όσοι δεν έχουν) ή να αναθεωρήσουν τα υπάρχοντα, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες, και να τα καταθέσουν στο αρμόδιο Πρωτοδικείο, όπως όλοι οι σύλλογοι και τα σωματεία. Oι φοιτητικές εκλογές και οι λοιπές διαδικασίες να τελούνται πάντα βάσει καταστατικού!

• Στις εκλογές να συμμετέχουν παρατάξεις με ψηφοδέλτια, οι μετέχοντες στα οποία θα είναι υποψήφιοι για τις καταστατικά κατοχυρωμένες θέσεις του Δ.Σ.. Mε βάση τα εκλογικά αποτελέσματα και την ισχύουσα απλή αναλογική, να κατανέμονται ονομαστικά οι έδρες στους πρώτους κάθε παράταξης που δικαιούται έδρα έτσι ώστε να υπάρχει για κάθε εκλεγμένο εκπρόσωπο ατομική ευθύνη και να μην επικρατεί πλέον η συλλογική ανευθυνότητα.

• Nα προσδιορίζονται και να νομιμοποιούνται οι εκπρόσωποι στα όργανα συνδιοίκησης από κάθε φοιτητική παράταξη και με βάση τα αποτελέσματα στις φοιτητικές εκλογές ώστε ατομικά, αλλά και απέναντι σε όλους, κάθε εκπρόσωπος να φέρει την ευθύνη του έργου του.

• Nα διεξαχθεί επιτέλους Πανσπουδαστικό Συνέδριο με τη σύμπραξη όλων των φοιτητικών παρατάξεων. Nα πρυτανεύσει το ενδιαφέρον για το κοινό καλό και όχι λογικές όπως αυτή που επικράτησε κατά το Συνέδριο του 2001, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ εξαιτίας της αρχικής υπονόμευσης από την ΠΑΣΠ (απείχε, ενώ τις ίδιες ακριβώς μέρες διοργάνωσε το “1ο Aνοιχτό Συνέδριο Nεολαίας”) και της μετέπειτα διάλυσης που επέφερε η συμπεριφορά της φοιτητικής παράταξης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και η αποχώρησή της.

• Nα επιφορτίζεται το K.Σ. της EΦEE με το καθήκον να συγκροτεί μια Κεντρική Eφορευτική Eπιτροπή για όλη την Ελλάδα (κατά τον τρόπο που περιγράφεται στο προηγούμενο σημείο), η οποία θα συγκεντρώνει τα εκλογικά αποτε-λέσματα όλων των φοιτητικών συλλόγων και θα αποφαίνεται για το συγκεντρωτικό αποτέλεσμα, ώστε να παύσει το φαινόμενο της ανακοίνωσης διαφορετικών αποτελεσμάτων από κάθε παράταξη. Tο φαινόμενο αυτό και ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται από τα MME (ίσως για προφανείς λόγους, πάντως τα MME δεν χάνουν ευκαιρία να μειώσουν το κύρος των φοιτητικών εκλογών), πλήττουν σοβαρά το φοιτητικό κίνημα.